Deze ochtend was het even schrikken. Toen ik, net als elke dag overigens en dat sinds meer dan 15 jaar, naast de spoorweg liep richting station, sprongen er plots twee roodhemden uit het struikgewas die me ernstig toeblaften dat ik een ernstige overtreding beging.

De voornaamste reden hiervoor was voor hen dat er een bord stond dat dergelijks verbiedt en niet dat het, om de een of ander onverklaarbare reden, zou gevaarlijk zijn. Want dat is het, mijn inziens, niet.

Wat wel gevaarlijk is, in mijn belevingswereld dan toch, is het station betreden via de openbare weg. De wagens razen je, geen halve meter van je vandaan, voorbij aan een duizelingwekkende snelheid en dus verkies ik de mooie, doch illegale, wandeling tussen de vrolijk fluitende vogels, naast het spoor. Overigens is er een 'groene' zone van enkele meters breed die men gemakkelijk zou kunnen omvormen tot een wandelpad, maar dat terzijde. Aan de andere kant van het spoor was er zelfs, tot voor enkele jaren, een groene strook die men makkelijk had kunnen omvormen tot een wandelpark, maar men verkoos om er een parkeerplaats van te maken die, en dit is nattevingerwerk, waarschijnlijk voor geen tien procent door treingebruikers wordt gebruikt. Wel door een verre buur die het handig vindt om zijn mobilhomes te plaatsen die hij in de weekends verhuurt. En als je 's ochtends over de parking loopt is het ook opletten geblazen dat je niet van je sokken gereden wordt door een van de vele automobilisten die er een handige sluikweg hebben in gezien.

Gelukkig kreeg ik enkel een berisping en geen boete, maar, zo werd me - vinger in de lucht - toegegooid: "we weten wie je bent". Mooi zo, dan hoef ik me ook niet meer voor te stellen als er dan toch ooit een boete van komt.

Er is natuurlijk een goede zaak aan dit alles. Hopelijk hebben de roodhemden gezien dat het dak van het eens zo mooie stationsgebouw is ingestort. Misschien kan hier dan ook eens wat aan gedaan worden, anders dan er een zwart-geel lint rond te spannen.

De roodhemden waren verdwenen toen ik deze avond, ruim na zessen, terug in mijn idyllisch dorp aankwam. Ik deed dit met de bus, want zoveel treinen rijden er nu ook weer niet op deze lijn, wat het aanrijdingsgevaar met recalcitrante en recidive wandelaars sterk verminderd. Overigens kwamen de treien deze ochtend en deze avond weer met meer dan 6 minuten vertraging aan. Maar wel reglementair, natuurlijk.

Sorry, maar wandelen op spoorwegdomein is altijd verboden. Ook als het 'veiliger' is dan op de openbare weg, maar die is tenminste... openbaar. De heren (ik neem aan dat er geen dames bij waren) van Securail hadden dus gelijk om u op de vingers te tikken. Al te vaak is iemand die langs de sporen loopt immers een voorbode van een 'springer'. Het gevolg: algemene vertragingen omdat de bestuurder alle achteropliggende treinen trager laat rijden, om een aanrijding te voorkomen. Pas op, ik heb zelf ook regelmatig langs het spoor gewandeld, en toegegeven, als je weet wat je doet is het niet eens zo heel gevaarlijk. Maar het mag niet, net als het niet mag om over het gazon van je buren te lopen om sneller bij de straat te zijn.